متن شعر «زنده رود» از «سعید بیابانکی»

 آب شد برف زرد کوه سپید

تکّه یخ ها به گریه افتادند

تکّه یخ ها چه سر به زیر و صبور

جای خود را به چشمه ها دادند

 **

چشمه ها آمدند پایین تر

دامن کوهسار را شُستند

بینِ آن راه های پیچاپیچ

کم کمک راه خویش را جُستند

**

نرم نرمک در آسمان پیچید

بوی سرسبزی علفزاران

چشمه ها ضرب در هزار شدند

مُتولّد شدند جوباران

**

جویباران به دامنِ صحرا

رِشته در رشته تار و پود شدند

دست در دستِ یکدگر دادند

عهد بستند و زنده رود شدند

**

ما همان چشمه هایِ کم آبیم

زندگی جمعِ دوستانه ی ماست

ما اگر ضرب در هزار شویم

ماندگاریم و جایِ ما دریاست

                                          واژه های قافیه با رنگ آبی مشخص شده اند.

توضیحات شعر:

قالب شعر «چهار پاره» است و چهار پاره شعري است شامل چند دوبيتي با قافيه هاي مختلف که از نظر معني با هم ارتباط دارند و مصراعهاي زوج با هم هم قافيه اند. اين قالب پس از مشروطه در ايران رواج يافت و تلاشي بود در جهت ايجاد قالبی نو و ایرانی. درون مايه چهار پاره بيشتر اجتماعي و غنايي است، در حالي که محتواي رباعي و دو بيتي مسايل عاشقانه، عارفانه و فلسفي است. تفاوت ديگر آن است که هر دو بيتي يا رباعي خود يک مفهوم کامل دارد ولي همه دوبيتيهاي چهار پاره درباره يک موضوع بحث مي کند.